Veze nemam. Kao da mi je 12,5 i prvi put nesto osjecam, a veeezeee nemam sta. Nije ni malo ugodan osjecaj. Dovoljno je tesko skontati tudje osjecaje, a ne svoje. Jos mi je to trebalo. Nikako da se odlucim, da skontam, sta mi je. Nekako mi to govori da mi nije nista. Nista puno. Opet, nervoza i izbjegavanje glupog pogleda me zbunjuju. I … mislim da sam pomjesala osjecaje… i cini mi se da cu jedina ja zbog toga … pa recimo patiti.
Wake Up!
